Najciekawszym i najbardziej zróżnicowanym morfologicznie obszarem jest strefa czołowo-morenowa położona w północno- i południowo-wschodniej części Gminy. Zbudowana jest z pagórków morenowych o stromych zboczach (spadki przekraczają niekiedy 30 stopni) i wysokościach względnych ponad 40 m, którym towarzyszy falista wysoczyzna morenowa o deniwelacjach dochodzących do 12 m i spadkach powyżej 15 stopni.

Przeważającą część powierzchni Gminy zajmuje płaska lub lekko falista równina denudacyjna, w obrębie której mozna wyróżnić wysoczyznę morenową. Najstarszą częścią jest płaska wysoczyzna morenowa połozona na wysokości 120-125 m n.p.m. o deniwelacjach dochodzących do 6 m i spadkach do 5 stopni. Większe fragmenty tej wysoczyzny występują we wschodniej części Gminy oraz na prawym brzegu rzeki Wkry. Z kolei najmłodszym fragmentem równiny denudacyjnej jest tzw. poziom erozyjno-denudacyjny - płaska powierzchnia o nieznacznych deniwelacjach tworzących najwyższy taras rzeki.