Wola Kanigowska

Około połowy XV wieku w pobliżu Czarnocina powstała nowa osada. Założyli ją dziedzice pobliskiego Czarnocina. Gdy zakładano tą wieś nadano nowym osadnikom pewien okres zwolnienia podatkowego. Ten okres zwano "wolnizną" lub "wolą", Jako, że wieś należała do dziedziców Czarnocina, pierwotnie nazywano ją Czarnocką Wolą (Carnoczkawyola), pod taką właśnie nazwą występuje w dokumencie pod datą 1484. Wtedy to kuria biskupia w Płocku zaproponowała w imieniu plebana w Lekowie, aby wieś włączyć do parafii Leków z racji odległości, do tej pory należała do parafii Unierzyż. Jednak nie doszło do zmiany przynależności, ponieważ w kolejnych wiekach, wieś związana była ze swoją pierwotną parafią.

W końcu XV wieku dziedzicami Czarnocina i Czarnockiej Woli był Andrzej z Kanigowa. Był to wielki pan ówczesnego Mazowsza, podczaszy płocki i kasztelan sierpecki. Posiadał wiele wsi w okolicy i jego potomkowie przejęli wieś po jego śmierci. Jego synowie zaczęli nazywać się Kanigowskimi herbu Lis. Od nazwiska nowych właścicieli zaczęto na początku XVI wieku nazywać tą wieś Kanigowską Wolą (Canygowska Vola). Właśnie pod taką nazwą zapisano tą miejscowość w spisie podatkowy z 1538 roku, w tym czasie było tu 2 i pół włóki ziemi uprawnej. Dziedzicami wsi byli Paweł Kanigowski oraz Andrzej Kanigowski.

Potomkami tych rycerzy byli Mikołaj i Stanisław Kanigowscy zapisani jako właściciele w spisie z 1578 roku. Wieś rozwijała się dobrze i liczyła już 3 i pół włóki ziemi.

Kanigowscy dziedziczyli tu do XVIII wieku. Następnie Wola Kanigowska przeszła na własność rodziny Żurawskich. W końcu XVIII wieku dziedziczką była podstolina Żurawska.

W kolejnych latach Wola Kanigowska stała się własnością mniejszych rodów, stając się zaściankiem szlacheckim. W 1827 roku było tu 13 domów i 158 mieszkańców. Folwark liczył 1 121 mórg. W 1882 roku było tu 31 domów i 397 mieszkańców. We wsi był wiatrak i karczma

. W 1921 roku w Woli Kanigowskiej naliczono 35 domów i 306 mieszkańców, w tym 6 Żydów.

W okresie międzywojennym działało tu kilka sklepów spożywczych: Z. Frydenberga, B. Cymińskiego i M. Gorgolewskiego.


Wirtualny spacer
ePUAP
emapa
SCDPJPII
KRUS2