Biblioteka o Korczaku

  R O K   2 0 1 2  -  R O K I E M   J A N U S Z A   K O R C Z A K A

 

        Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 16 września 2011r. jednogłośnie podjął uchwałę ustanawiającą rok 2012 Rokiem Janusza Korczaka. Inicjatywę w tej sprawie zgłosił rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak. To doskonały czas , by przypomnieć dorobek Janusza Korczaka. To właśnie w tym roku przypadają dwie ważne rocznice związane z tą postacią:  70-ta rocznica jego śmierci i 100-tna  rocznica założenia przez niego słynnego Domu Sierot w Warszawie przy ulicy Krochmalnej 92.

 

         Janusz Korczak naprawdę nazywał się Henryk Goldszmit, nazywano go również Starym Doktorem czy Pandoktorem. Urodził się w 1878r. (bądź 1879)w Warszawie w zamożnej rodzinie inteligenckiej żydowskiego pochodzenia . Był wybitnym pedagogiem, lekarzem, oficerem Wojska Polskiego, działaczem społecznym. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, potem uzupełniał wykształcenie w Berlinie i w Paryżu. W roku 1903 objął posadę lekarza w szpitalu dziecięcym w Warszawie. Podczas wojny rosyjsko- japońskiej i w czasie I wojny światowej wykonywał obowiązki lekarza wojskowego. Od najmłodszych lat interesował się literaturą. Młodzieńczy dramat „Którędy” został wyróżniony w konkursie „Kuriera Warszawskiego” (1898). Na konkurs ten, Henryk Goldszmit zgłosił się pod godłem Janusza Korczaka, niestety czteroaktowa sztuka nie zachowała się, jednakże pseudonim pozostał przy nim na całe życie.. Od roku 1900 Korczak współpracował z pismem satyrycznym „Kolce”. Ogromną popularność zyskały felietony z cyklu „Koszałki opałki”. W roku 1901 ukazała się pierwsza powieść Janusza Korczaka „Dzieci ulicy”. Objawiła się w niej największa życiowa pasja warszawskiego doktora,: pedagogika, próba nowoczesnego wychowywania młodych obywateli XX wieku. Pięć lat później rozgłos zdobyła powieść „Dziecko salonu”- krytyka mieszczańskiej rodziny i jej metod wychowawczych. Rozważania teoretyczne doktor Korczak próbował realizować praktycznie podczas pracy z młodzieżą na koloniach letnich i w żydowskim Domu Sierot, którym kierował od 1911 do 1942 roku. Tworzył „małe społeczeństwa dziecięce” z szeroko rozwiniętym samorządem. Zasady pedagogiczne przedstawił w pracy „Jak kochać dziecko” (1921). Jego podopieczni zaś mogli wyrażać swoje poglądy w piśmie „Mały Przegląd” (1926-30). Dzieci uwielbiały Starego Doktora, a także jego książki: „Jaśki, Mośki i Strule”(1910), „Król Maciuś Pierwszy” i „Król Maciuś na wyspie bezludnej” (1923), „Bankructwo małego Dżeka” (1924) oraz „Kajtuś Czarodziej” (1935).

               Doktor Korczak chociaż sam nie miał potomstwa, wszystkich swoich wychowanków traktował jak własne dzieci. Podczas okupacji hitlerowskiej został  zamknięty wraz z wychowankami w warszawskim getcie. Odrzucił propozycje ocalenia - nie chciał opuścić sierot. W sierpniu 1942 roku przemaszerował  z dziećmi przez Warszawę na Umschlagplatz, skąd został wywieziony wraz z nimi do obozu zagłady. Zginęli razem, prawdopodobnie w Treblince. Scena wyjścia z getta doktora z dziećmi została utrwalona przez świadków: „Wszystkie dzieci ustawiono w czwórki, na czele Korczak z oczami zwróconymi ku górze trzymał dwoje dzieci za rączki, prowadził pochód… Nawet służba porządkowa stanęła na baczność i salutowała. Gdy Niemcy zobaczyli Korczaka, pytali: „Kim jest ten człowiek?”…

            Z dorobku Korczaka, który głosi potrzebę szacunku wobec dziecka i jego autonomii ,czerpią kolejne pokolenia pedagogów i rodziców. Dziecko w oczach Korczaka jest autonomiczną osobą posiadającą własne prawa, potrzeby i zainteresowania . Mawiał: „Nie ma dzieci, są ludzie”; „ Dzieci nie są głupsze od dorosłych, tylko mają mniej doświadczenia”. Jego postać, a także dokonania znane są na całym świecie. Był pionierem w dziedzinie resocjalizacji nieletnich, diagnozowania wychowawczego, opieki nad dzieckiem trudnym. To jego myśl stanowiła podwaliny pod polską inicjatywę , jaką było stworzenie i uchwalenie „Konwencji o prawach dziecka”.  Gminna Biblioteka w Strzegowie włączyła się do promowania idei korczakowskich. W tym roku szczególnie, postanowiliśmy uświadomić zarówno dzieciom, jak i ich opiekunom jakie prawa przynależne są każdemu dziecku, a prawa te mają tylko wtedy rację bytu, gdy znają je dzieci, a dorośli- respektują.

             Z uczniami klas drugich Szkoły Podstawowej w Strzegowie biblioteka przeprowadza cykliczne zajęcia, których obecnie tematem jest postać i dorobek Janusza Korczaka oraz prawa dziecka. Wspólnie zapoznaliśmy się z życiorysem Starego Doktora oglądając prezentację multimedialną pt. „Janusz Korczak” oraz fragmenty filmu Andrzeja Wajdy pt. „Korczak”. Uczniowie z uwagą oglądali wojenne losy sierot i ich opiekuna. Później w wyniku zainteresowania dzieci, wspierając się krótkimi filmikami z Internetu opowiadaliśmy jak wyglądało życie w getcie warszawskim i obozach zagłady. Ogłosiliśmy konkurs plastyczny ph.”Dzieci - Januszowi Korczakowi”. Prace drugoklasistów mogły być wykonane w dowolnej technice i miały nawiązywać do postaci, życia, bądź twórczości Korczaka.  Później  zaprezentowaliśmy je w siedzibie Gminnej Biblioteki, gdzie zdobią naszą gazetkę ścienną. Najładniejsze prace zostały nagrodzone.  

Nagrody otrzymali: 

-z klasy II b:

Róża Małkiewicz (praca zasłużyła na szczególne wyróżnienie), Wiktoria Gawryszewska, Wiktoria Zalewska, Wiktoria Pydyn, Dominik Walendziak, Mateusz Barański i Milosz Merchel

-z klasy II a:

 Patrycja Kostrzeba,  Natalia Konczewska i Zuzanna Śliwińska. 

 

              Przez dłuższy okres czasu zajmowaliśmy się tym, co dla Korczaka było najważniejsze - prawami dziecka. Czytaliśmy książkę Grzegorza Kasdepke „MAM PRAWO! Czyli nieomal wszystko, co powinniście wiedzieć o prawach dziecka, a nie macie, kogo zapytać”. Ten popularny polski autor w bardzo żartobliwy sposób pisze o sprawach poważnych. Książka ważna pod względem edukacyjnym, ale również piękna i zabawna mówi ,że istnieje coś takiego jak Konwencja o Prawach Dziecka. Nasi  młodzi czytelnicy z zainteresowaniem wysłuchali przygód uczniów, nauczycieli i osób z tzw. obsługi szkoły.  Na marginesie dodam, że szkoła nosi imię Janusza Korczaka, co zobowiązuje.

  Po przeczytaniu książki dzieci wzięły udział w konkursie podsumowującym , a na koniec otrzymały słodki drobiazg.

 

Biblioteka o Korczaku

Wirtualny spacer
ePUAP
emapa
SCDPJPII
Regionalny system ostrzegania